Jippie! Het past niet!

Jaaroverzicht 120w
Snoeien

Als tekstschrijver-en-vormgever-in-één word ik zo nu en dan voor een dilemma gesteld. Want wat te doen als een al goedgekeurde tekst niet in een al goedgekeurde opmaak past? Ga je dan je tekst inkorten? Of ga je aan de vormgeving morrelen? Ook na jaren in deze dubbelfunctie kan ik nog geen pasklaar antwoord geven op deze vraag. Wat ik wel weet, is dat ik er stiekem blij van word als het niet past. Achteraf dan hè, want mijn eerste reactie is er een van lichte paniek: HOE ga ik DIT nou weer oplossen?

150107_past nietMaar dan volgt een prachtig proces. Het proces van nogmaals kritisch naar je productie te kijken. Met een frisse blik. Wat is nou eigenlijk echt belangrijk? Is dat het beeld? Is dat de tekst? Waar kan ik het geheel nog kernachtiger neerzetten? Het helpt mij om creatief na te denken over andere oplossingen. Andere beelden. ‘Vaste’ grenzen los te laten. Het heeft me geleerd om zelfs een korte tekst in te korten, echt op zoek te gaan naar wat je eigenlijk wilt zeggen.

En tot nu toe is daar nog geen productie slechter van geworden. I rest my case.

Laaaange titels…
Gisteren had ik ook weer een gevalletje ‘net niet’. Voor de kerstvakantie heb ik een brochure opgemaakt; het programmaboekje voor een evenement dat binnenkort plaatsvindt. Het programma kon nog wijzigen, dat wist ik van tevoren. Alleen dat de titels van sommige workshops zó lang werden dat alle workshops versprongen en de onderste workshops zelfs van de pagina afvielen? Dat had ik niet kunnen bevroeden…

Maar wat doe je dan, met de deadline op scherp? De hele vormgeving omgooien? Nee dus. Ik heb mijn heil gezocht in lettergrootte en spatiëring (afstand tussen de letters). En de breedte van de kolommen iets aangepast. Het past nu… net.

Groot of klein, het maakt niet uit
Of je nou net als ik alleen werkt of te maken hebt met een professioneel en groot bedrijf, altijd is er dat spanningsveld tussen tekst en beeld. Ik heb het meegemaakt, hoor, toen ik echt eeuwen geleden een half jaar lang bij VNU Business Publications mocht werken. Daar werken per titel drie partijen samen: verkoop, vormgeving en redactie. En marketing natuurlijk, daar werkte ik toen. Maar die rol is in dit verhaal van ondergeschikt belang.

Als alles klaar is, wordt het bij de vormgevers over de bühne gegooid; afbeeldingen, tekst en advertenties. Maak er maar wat moois van. En dan komt het. Het past niet. Net niet… Wat nu? Vier pagina’s erbij? Neuh… Vragen of de redactie de teksten in wil korten? Liever niet, die zijn al druk met het volgende nummer, uit huis om interviews af te nemen. Dan maar de afbeeldingen. Of eh, waarom niet die advertentie (lees: vast millimetertarief!) met een factor 10 verkleinen? Dan past het precies.

Gelukkig is in dit geval vóór het ter perse gaan van de uitgave de fout weer hersteld. Welke keuze er uiteindelijk is gemaakt? Dat weet ik echt niet meer. Wel weet ik dat de hele discussie aardig wat voeten in aarde had. Met geschreeuw op de gang. Frustratie op alle afdelingen. Of zij toen ook dachten: ‘Jippie! Het past niet!’ betwijfel ik ten sterkste. Het dilemma is identiek maar ik prijs mezelf gelukkig dat ik de discussie heerlijk met mezelf mag voeren.


Wil jij de blogs van Bommel tekst & creatie als eerste lezen? Dat kan!
Vul hieronder je mailadres in en je ontvangt een notificatie van elke nieuwe tekst.


 

Laat een reactie achter

*

Beantwoord alsjeblieft deze vraag, zodat we weten dat je geen computer bent: *