Goede voornemens – deel 2

Feedback
(Nieuw) logo? Tips om je op weg te helpen!

voornemens2014-webVandaag is het 18 maart. Niet alleen is een van mijn beste vriendinnen vandaag jarig (gefeliciteerd, Marlien!) maar ik heb ook een belofte in te wisselen. Weet je nog, mijn laatste blog van afgelopen jaar? Over goede voornemens? Daarin vertelde dat ik daar niet aan deed omdat ik er niet in geloofde dat iets je gaat lukken omdat je dat toevallig op 1 januari zo hebt afgesproken. Ik zou, bij wijze van experiment, in maart schrijven wat er van mijn eigen goede voornemens terecht is gekomen. Om precies te zijn op 18 maart. En laat het nou vandaag 18 maart zijn.

goede voornemens

Dit was mijn goede voornemen…

Laat ik eens kijken wat er van terecht is gekomen. Per goed voornemen. Open en eerlijk. Dan kan ik aan het eind misschien wel een voorzichtige conclusie trekken over het wel of niet nuttig zijn van goede voornemens.

Daar ga ik dan. Letterlijk: met de billen bloot…

Elke dag flossen
Oh ja, flossen. Ik was al weer helemaal vergeten dat ik dit had gezegd. Ik moet je wel zeggen dat ik vaker flos dan vroeger. Veel vaker zelfs. Wat overigens niet vreemd is omdat ik vroeger nooit floste. Maar dagelijks? Dat red ik net niet… Wel een goed idee, nu ik er zo over nadenk. Ik zet ‘m weer op mijn actielijstje, oké?

Minstens 2 liter water drinken per dag
Hè getver, wat een strontvervelend blog wordt dit nu al. Voor mij dan. Weet je wel hoe veel dat is, 2 liter? Echt, ik doe mijn best. Elke dag weer. Maar ook deze zet ik weer op mijn actielijstje. Nee, beter nog: ik vul gelijk mijn glas even bij. Proost!

Twee keer per maand een #woensdagblog schrijven
Nou nou, poeh poeh! Ein-de-lijk een goed voornemen dat is me gelukt! Op één keer na dan maar toen kwam het snot aan alle kanten uit mijn lichaam lopen, waren de kinderen vrij en had ik in de week voor die vakantie heel veel en heel hard gewerkt en echt geen tijd gezien om een blog op de plank te leggen.

Daar ben ik wel benieuwd naar: hoe bevalt je de huidige frequentie? Dus om de week in plaats van wekelijks?

Meer doen aan acquisitie
Het is hollen of stilstaan. Het ene moment zit je tot je nek toe in de opdrachten en weet je werkelijk niet waar je de tijd vandaan moet halen om ook nog eens naar een netwerkborrel te gaan. En het andere moment heb je geen of weinig opdrachten, zeeën van tijd maar zijn er net die week geen gezellige samenkomsten. Wel ben ik nu, as we speak, hard bezig om voor mezelf een flyer en prijslijst samen te stellen. Zodat ik, als ik weer eens bij iemand aanschuif, ook daadwerkelijk iets mee kan geven. Maar eerlijk is eerlijk: hoe hard acquisitie ook nodig is, het is en blijft niet echt mijn ding…

Vormgeving op de kaart zetten
Working on it. Nee, echt! Een portfolio, website aanpassen, gerichter mensen benaderen (= acquisitie, goed hè!). Wat in dit kader leuk is om te vertellen, is dat ik 17 april een presentatie mag geven tijdens het ondernemerscafé van Bewust Haarlem. Daarin vertel ik als deskundige over de inzet van een logo en huisstijlmiddelen en geef ik de deelnemers advies over hun huidige huisstijlmiddelen. Spannend maar oh zo leuk om te doen! Met als bijkomend voordeel dat ik ook dit goede voornemen positief kan afvinken, al weet ik ook wel dat het een continue actie is.

Niet zo bescheiden meer zijn
Toen ik per mail werd benaderd om die presentatie te houden voor Bewust Haarlem, geloofde ik niet dat ze mij bedoelde. Mijn naam stond er dan wel boven, maar ze had het over een deskundige. Ik las de mail voor aan mijn man, begon bij voorbaat al schaapachtig te lachen bij het woord deskundige. ‘Gaaf, moet je zeker doen.’ Ik keek hem met open mond aan. ‘Hee, je bent toch een deskundige? Of niet dan…’ Met zijn blik strak op de weg voor hem gericht, gaf hij weer gas. Terwijl hij rechtsaf de hoek om stuurde, kneep ik mijn voorhoofd in een frons. Ja, daar zei hij zoiets. Ik maak al bijna 10 jaar lang nieuwsbrieven op, ontwerp logo’s en huisstijlen, maak posters, advertenties, flyers, brochures en zelfs complete boeken. Dat maakt mij een eh, tja, toch eigenlijk wel… hoe noem je dat ook al weer? Oh ja, deskundige.

Conclusie? Lijkt me duidelijk. Niet gelukt.

Schrijven aan mijn geluksproject
In januari heb ik heel veel geschreven. Dagelijks vlogen er minimaal 2000 woorden uit mijn vingertoppen. Alleen liep ik al snel tegen een aantal hele basale vragen aan. Vanuit wie wil ik het boek eigenlijk schrijven (perspectief, noemen ze dat)? Hoe zien de hoofdpersonen eruit, wat houdt ze bezig, wat zijn hun (on)hebbelijkheden? Waar gaat het boek over, waar wil je eigenlijk over schrijven? Om eerlijk te zijn, was ik even uit het veld geslagen en heb ik een paar weken minder (eerlijk zijn Nienke) niet geschreven aan mijn boek. Wel heb ik in die periode meegedaan aan drie schrijfwedstrijden.

Nu heb ik de smaak weer te pakken. Elke ochtend schop ik om tien voor half negen de kinderen de deur uit, kruip achter mijn computer en schrijf tot negen uur. Niet korter en niet langer. Dat is het. Dan gaat het niet ten koste van mijn opdrachten en blijf ik wel in de flow van het schrijven.

Blog op 18 maart 2015
Dat heb je net gelezen. Een volmondig: JA!

Conclusie?
Moah, moet ik dat nog op papier zetten? Is deze zielige opsomming van hierboven niet conclusie genoeg? Ik troost me met de gedachte dat het bij jou niet heel veel anders is met je goede voornemens. Met één verschil: ik kom er eerlijk voor uit.


Wil je de blogs van Bommel tekst & creatie als eerste lezen? Dat kan!
Vul hieronder je mailadres in en je ontvangt een notificatie van elke nieuwe tekst.


 

Laat een reactie achter

*

Beantwoord alsjeblieft deze vraag, zodat we weten dat je geen computer bent: *